Ito'y sanlibutan ng Ama kong mahal; Ang buong katalagahan ay nag-aawitan. Mga punong-kahoy, langit, karagatan Pati malalaking bato'y gawa ng Kanyang kamay.
Ito'y sanlibutan ng Ama kong mahal; Ibon, liryo at liwanag, Diyos ang itinatanghal. Sa mga damuhan siya'y nagdaraan; Siya'y nakikipag-usap sa akin saan man.
Ito'y sanlibutan ng Ama kong mahal; Ang masama'y malakas man, Diyos ang haring tunay. Bakit itong puso ko ay malulumbay? Panginoo'y nagpupuno; matuwa sang kalupaan.